Geschiedenis Canarische Eilanden
De Canarische Eilanden zijn waarschijnlijk ontstaan door een serie vulkaanuitbarstingen. Echter volgens legenden zijn de Canarische Eilanden een overblijfsel van het verzonken eiland Atlantis, maar hier zijn nooit bewijzen voor gevonden. De vroegste geschiedenis van de Canarische eilanden gaat terug naar de oude Romeinen die de eilanden ontdekten. Rond de tweede eeuw voor Christus werden de eilanden bewoond door de Guanchen die afstamden van de Noord-Afrikanen of de Vikingen. De Guanchen leefden in natuurlijke grotten of in lage hutten van steen. De Guanche-bevolking was verdeeld in verschillende koninkrijken, die regelmatige zware gevechten voerden. Na de val van het Romeinse rijk werden de eilanden in 1312 herontdekt door Lancilotto Malocello.
In 1344 kreeg Spanje de eilanden toegewezen door de toenmalige paus. De Guanchen verzette zich echter hevig tegen de verovering door Spanje, waardoor de strijd lang duurde. In 1402 werden Lanzarote, Fuerteventura, Hierro en La Gomera veroverd door de Spanjaarden. De Portugezen wilde ook aanspraak maken op de eilanden en dit leidde tot rivaliteit met Spanje. Pas in 1479 eindigde dit met een verdrag waarin de Canarische eilanden aan Spanje toe werden gewezen. In 1483 werd Gran Canaria veroverd. In 1493 veroverde Alonso Fernández de Lugo La Palma. Tenerife volgde in 1495.
Deze verovering werd gestuurd door de Reyes Catolicos, de toenmalige koning en koningin van Spanje. Daarna groeide het aantal Europese kolonisten snel op de Canarische Eilanden en daarmee ook de industrie. Voornamelijk de suikerriet teelt, wijnhandel en bananen teelt kwamen tot bloei. In de 16e en 17e eeuw werden de eilanden aangevallen door piraten en slavenhandelaren, maar het lukte ze niet om de eilanden te veroveren.
In 1912 werden er op alle eilanden instanties voor een beperkt zelfbestuur opgericht. Door de concurrentiestrijd tussen Gran Canaria en Tenerife werden de eilanden opgedeeld in twee provincies. Na Franco veranderde de machtsverhoudingen en in 1982 kregen de Canarische Eilanden de status van autonome regio.
Ontwikkeling van de Canarische Eilanden
Toen Franco besloot om de deuren van Spanje open te zetten voor Noord-Europese toeristen, profiteerde de Canarische Eilanden hier net zoveel van als het vasteland. Miljoenen toeristen bezoeken nu het hele jaar door de Canarische Eilanden.
Het nationalisme tegen Franco van de Canarische Eilanden kwam tot uiting in de MPAIC (Movimiento para la Autodeterminación e Independencia del Archipiélago Canario), die in 1963 door Antonio Cubillo wordt opgericht.
In 1978 werd een nieuwe grondwet ingesteld in Madrid met decentralisatie als één van zijn centrale pijlers. Hierdoor werden de Canarische Eilanden een comunidad autónoma (autonoom gebied) in augustus 1982, maar bleven wel verdeeld in twee provincies.
De belangrijkste partij in de politiek van Canarische Eilanden sinds de eerste regionale verkiezingsoverwinning in 1995 is de Coalición Canaria (CC). Ze wilde niet dat de eilanden onafhankelijk van Spanje zouden worden, maar toch zette de CC de belangen van de eilanden vóór nationale overwegingen. Sommige groepen willen wel onafhankelijkheid voor de Canarische Eilanden en krijgen steeds meer aanhangers.
De immigratie vanuit Afrika en andere delen van de wereld heeft de bevolking van de Canarische Eilanden drastisch veranderd de afgelopen tien jaar. Duizenden immigranten zijn per boot vanuit Afrika naar de eilanden gevlucht Dit heeft de Canarische Eilanden gedwongen om de samenwerking met Afrika een belangrijke prioriteit te geven. Ze hebben rond €17 miljoen geïnvesteerd in onderwijs, gezondheid en infrastructuur in Afrika, Vooral in vervoer en communicatie met het continent.
De afgelopen jaren waren ook een strijd tussen sterke ontwikkelingen van de Canarische Eilanden en de gezamenlijke inspanningen om de natuurlijke rijkdommen en schoonheid van de eilanden te bewaren. Politieke groepen, eilandbewoners en ecologisten zijn in constante discussie over de beste manier om de behoefte aan meer hotels en havens te combineren met de dringende behoefte om watervoorraden te behouden, zeevervuiling tegen te gaan en de natuur te behouden. De natuur heeft er juist voor gezorgd dat zoveel toeristen en natuurliefhebbers naar de Canarische Eilanden komen.
