Economie Canarische Eilanden
Economie van de Canarische Eilanden
Vroeger handelde de Canarische Eilanden in slaven, suiker en rum tussen Europa, Afrika en Amerika. Sinds 1850 kwam de verbouwing van dwergbananen in opkomst, en nu zijn er nog steeds vele plantages op de eilanden. De banen- en tomatenteelt zijn nog op enkele eilanden zoals La Palma en Tenerife een enigszins belangrijke economische sector. Ook de tonijn- en sardienvisserij zorgen voor inkomsten, maar de concurrentie van omliggende gebieden is erg groot. Vaak is de visvangst en landbouwoogst alleen nog maar voor de lokale markt bestemd en niet meer voor export.
Sinds de jaren 60 is toerisme de belangrijkste bron van inkomsten voor het overgrote deel van de Canarische Eilanden. Elk jaar komen er ongeveer 9 miljoen mensen naar de eilanden en dit zorgt voor 80% van het bruto nationaal product. Bijna alle banen zijn te vinden in het toerisme en daardoor is het aantal werkelozen erg hoog, omdat er weinig ander werk beschikbaar is.
Inkomen
Voor de Canarios is het leven op de Canarische Eilanden niet eenvoudig. Ze verdienen gemiddeld maar €9 euro per uur en het gemiddelde inkomen is €19.040 per jaar, dat is 62,4% minder dan in Nederland. De inkomensongelijkheid is erg groot, vrouwen verdienen gemiddeld €4000 minder per jaar dan mannen. Het aantal werkelozen is 11,5% van de bevolking.
Hoewel de inkomens relatief laag zijn, zijn de kosten voor levensonderhoud net zo hoog als in Spanje zelf. De prijzen van huizen zijn verdubbeld sinds 1999 en hierdoor is het zo goed als onmogelijk voor jonge mensen om onafhankelijk te worden.
De Canarische Eilanden krijgen wel veel hulp van de Europese Unie. Ze hebben onder andere voor verbetering in wegen en infrastructuur gezorgd.


